Afgelopen maandag heb ik een meditatie gedaan waarbij ik het stukje “Geen reden tot optimisme…”heb voorlezen uit “Het vrolijke winterboek boek” van Margreet Dolman en Dominee Gremdaat (p.- 66-68).
In dit verhaal spreekt Dominee Gremdaat een vrouw die, net zoals hij, op de tram staat te wachten. De vrouw is niet optimistisch omdat ze het vertrouwen in de mensheid verloren is. Ze vertelt dat ze té vaak opgelicht en bedrogen is, zelfs door haar eigen kinderen. Dominee Gremdaat geeft haar het advies om zich wat meer te verplaatsen in de leef- en gedachtenwereld van haar kinderen. Hij spreekt de vrouw aan op haar inlevingsvermogen.
En vervolgens heb ik tijdens de meditatie daarna de suggestie gegeven om dat zelf ook eens wat meer te gaan doen deze week. Je af en toe eens wat meer inleven in de ander(en). Maar wat wordt daar nu precies mee bedoeld?
Inlevingsvermogen is het vermogen je te kunnen verplaatsen in een ander en de gevoelens en gedachten van de ander te begrijpen, ook wanneer je zelf deze gevoelens niet zou ervaren in deze situatie. Als je gevoelig bent voor de gevoelens van anderen, dan wordt dat empathie of empathisch vermogen genoemd.
Ons inlevingsvermogen is belangrijk bij de ontwikkeling van sociaal gedrag, en het vraagt om het inzicht dat anderen ook een individu zijn met eigen gedachten, gevoelens en overtuigingen. En ik merk dat daar, sinds de corona uitbraak, steeds meer een gebrek aan lijkt te ontstaan.
Ook hierin kunnen we weer veel leren van dieren, zoals Frans de Waal in deze lezingen laat zien: Moral behavior in animals, Primates Can Teach Us A Great Deal About The Origins Of Justice, Power And Morali.
Ik wens iedereen een fijn weekend, en ik hoop jullie maandag weer iets inspirerends voor te lezen.
Nancy Meesters.