Afgelopen maandag heb ik een meditatie gedaan waarbij ik het stukje ‘Inchecken bij jezelf’ uit het boek “Terug naar het hart” van Eveline Brandt & Joost van den Heuvel Rijnders heb voorgelezen (p. 103-104).
Dat stukje eindigde met:
“Wat de denkende geest het liefst wil, is totale controle. Die wil het alleen maar leuk hebben, of toch tenminste weten wat er op het programma staat. Maar het lichaam zegt vaak iets anders. Misschien is het wel levenskunst om het lichaam er meer en meer bij te betrekken en het een dankbaar veld van aandacht te laten worden. Van waaruit je kunt voelen, ervaren, verwerken en groeien.” ( p. 104)

Dit wordt ook vanuit wetenschappelijk onderzoek meer en meer bewezen. Dat ons lichaam belangrijk is, en het grote consequenties kan hebben als we de signalen die het ons geeft negeren. Het is belangrijk om naar je lichaam te (leren) luisteren.
Nina Polak heeft hierover een mooi stuk geschreven voor ‘de Correspondent’. Ze heeft de Belgische psycholoog Paul Verhaeghe geïnterviewd. Hij legt in dit interview heel duidelijk uit dat je lichaam en geest niet los van elkaar kan zien, en pleit ervoor om meer tijd te nemen. Lees meer. Hij zegt: “Het verband tussen psychosociale trauma’s en lichamelijke ziekten is onmiskenbaar.”
Ook Anne Marsman, die onlangs promoveerde op onderzoek naar de lange termijn gevolgen naar ingrijpende gebeurtenissen in de jeugd, benadrukt in haar proefschrift “Beyond dis-ease and dis-order” de rol van het lichaam in de relatie tussen trauma en psychische klachten. Lees meer.
Ik wens iedereen een fijn weekend, en ik hoop jullie maandag weer met iets moois te mogen inspireren.
Nancy Meesters.