Afgelopen maandag heb ik een meditatie gedaan waarbij ik 2 gedichten van de Nederlandse schrijvers ‘Verzet’ van Remco Campert en een stukje uit ‘Vrede’ van Leo Vroman heb voorgelezen.
Verzet is het 2e gedicht uit een serie van 3 gedichten “Iemand stelt de vraag”. En de uitgeverij, de Bezige Bij in Amsterdam is vanaf 1 maart een campagne begonnen om het gedicht in verschillende talen te vertalen (ondertussen is het al in 14 verschillende talen vertaald, waaronder Oekraïens en Russisch), die je ook als poster kan bestellen. De opbrengst hiervan gaat naar Oekraïne.
Als je hier meer over wil weten, kan je kijken op: debezigebij.nl/nieuws/verzetsgedicht-remco-campert-vertaald-in-o-a-oekraiens
Verzet
Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in zijn kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die een sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem
jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet
en dan die vraag aan een ander stellen
Remco Campert
En ik vond ook nog een mooi filmpje waarop Remco Campert zelf het gedicht ‘Verzet’ voorleest:
Daarnaast heb ik een stukje gebruikt uit het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman, afkomstig uit de bundel slaapwandelen, Querido, Amsterdam, 1957. En dit gedicht is op muziek gezet door Dimitri van Toren.
Vrede
Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.
Leo Vroman

Ik hoop dat iedereen vragen durft te blijven stellen, en dat we elkaar snel weer verhalen kunnen vertellen over hoe de oorlog is verdwenen. En ik hoop jullie maandag opnieuw te mogen inspireren met iets moois en hoopvols in deze zware tijden.
Nancy Meesters.